Wczoraj gadałem z

Wczoraj gadałem z P. Hmmm... Myślałem, żeby zamieści jakiś stenogram z tej rozmowy ale doszedłem do wniosku, że nie wszystkie ważne treści były przekazane wprost, więc pewnie postronny obserwator miałby niepełne wyobrażenie na temat ogółu sytuacji. Na początku starałem się nie mówić P co mi tak naprawdę chodziło po głowie, bo przecież normalnie stłamsiłbym wszystko w sobie i zostawił sprawę bez komentarza. Nie wiem, dlaczego w pewnym momencie nie wytrzymałem i powiedziałem, że zniknięcie na tydzień bez żadnego znaku życia nie jest (w takiej relacji w jakiej my byliśmy) czymś pospolitym (oczywiście użyłem większej ilości słów). I jeszcze coś tam powiedziałem...

P przeprasza. W sumie słusznie ale nie chciałem w żadnym wypadku wpędzać P w jakieś chore poczucie winy; chciałem uświadomić, że inni ludzie też czasem coś czują. Martwiłem się o P. Czy to dziwne...?

P obiecuje poprawę, cieszę się. Ale w pewien sposób to naruszyło fundamenty zaufania. Nie wiem teraz ile, z tego co P pisze teraz jest prawdą?

Twierdzi, że pisze szczerze...

Hmmm....

Mam nadzieję...

A cała sytuacja została zainicjowana przez dwie osoby, chyba zupełnie nieświadomie :)

Mianowicie, od:

M(1)- dostałem coś w rodzaju natchnienia mentalnego

M(2)- dostałem wskazówkę, w sumie bardziej zrobiłem to samo co M(2) :)

Dzięki Wam za to.

Autor(ka) wpisu:

Incomprehensible - http://incomprehensible.pinger.pl/

zobacz

firefox

informacje

gatunki herbaty

Wszelkie prawa do prezentowanych w serwisie treści należą do ich autorów.